บทบัญญัติเพื่อลูกจ้างที่ถูกส่งมาทำงานยังต่างประเทศ

แม้ว่าตามปกติแล้วการจ้างงานนั้นจะอยู่ภายใต้กฎหมายอื่นใดก็ตาม นายจ้างจะต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติเพื่อลูกจ้างที่ถูกส่งมาทำงานยังต่างประเทศ ดังต่อไปนี้

กฎหมายการลาพักผ่อน (1977:480) มาตราที่ ๒, ๕ ย่อหน้าที่สอง และสาม, มาตราที่ ๗ ย่อหน้าที่หนึ่ง และ สอง, มาตราที่ ๑๖, ๑๗, ๒๔, ๒๗ – ๒๙, ๓๑ และ ๓๒

กฎหมายการลาเลี้ยงดูบุตร (1995:584) มาตราที่ ๒, มาตราที่ ๔ ย่อหน้าที่หนึ่ง และมาตราที่ ๑๖ – ๒๒

กฎหมายว่าด้วยการห้ามการเลือกปฏิบัติต่อลูกจ้างที่ทำงานไม่เต็มเวลา และลูกจ้างชั่วคราว (2002:293) มาตราที่ ๒ – ๗ และ

กฎหมายการเลือกปฏิบัติ (2008:567) บทที่ ๑ มาตราที่ ๔ และ ๕, บทที่ ๒ มาตราที่ ๑ – ๔ และ ๑๘ ตลอดจน บทที่ ๕ มาตราที่ ๑ และ ๓

สำหรับนายจ้างที่ประกอบกิจการให้เช่าพนักงาน จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยสำนักงานจัดหางานเอกชน และการให้เช่าพนักงาน (1993:440) มาตราที่ ๔, ๖ และ ๗ ด้วย

เรื่องสิทธิ์ในการเข้าร่วมสหภาพ และสิทธิ์ในการเจรจาต่อรอง ให้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการมีส่วนร่วมตัดสินใจในชีวิตการทำงาน (1976:580) มาตราที่ ๗ – ๘ และ ๑๐

เมื่อมีการเซ็นสัญญาข้อตกลงเหมารวมเกี่ยวกับสภาพการจ้าง (kollektivavtal) กับองค์กรลูกจ้างของสวีเดน ให้ปฎิบัติตามมาตราที่ ๔๑ ในกฎหมายฉบับเดียวกันนี้ด้วย

หากมีการกระทำผิดบทบัญญัติ ที่กล่าวมาข้างต้น ให้อาศัยความตามมาตรา ๕๔ – ๕๕ และมาตรา ๖๐ ย่อหน้าที่หนึ่งและสาม ในกฎหมายดังกล่าวกฎหมายว่าด้วยเวลาทำงาน สำหรับงานขนส่งทางถนนบางประเภท (2005:395)

กฎหมายเวลาทำงาน (1982:673)

กฎหมายสภาพแวดล้อมในการทำงาน (1977:1160)

กฎหมายว่าด้วยเวลาทำงาน และอื่นๆ สำหรับเจ้าหน้าที่การบินของการบินพลเรือน (2005:426)

กฎหมายว่าด้วยเวลาขับและเวลาพักผ่อนสำหรับการจราจรทางรถไฟระหว่างประเทศ (2008:475)

ข้อความที่กล่าวในกฎหมาย (2008:573) ย่อหน้าที่หนึ่งและสอง ไม่ได้ขัดขวางการที่นายจ้างจะนำบทบัญญัติ หรือเงื่อนไขที่เป็นประโยชน์ต่อลูกจ้างยิ่งขึ้นมาใช้แทน